وشکوفایی ایمان ویقین

عیدسرسپردگی وبندگی

عیدنزدیک شدن دلها به قرب الهی مبارک باد.

از این تنهایی تکراریه هر روز می ترسم ..

من از شب سایه های پشت هر دیوار می ترسم ..

از این تخریب و فرسایش ..

از این آوار می ترسم ! بدون <تو> نمی میرم..

فقط با مرگ درگیرم !!

بدون مرهم دستات..

یه زخم کهنه و پیرم !!

مــــن راه هــــای نـــرفتــــه ، بسیـــــــــار دارم .

امــــا بـــا تـــو یـکـی زیـــادی راه آمــــده امـــــــ ........

مدت زیادی هست که دیگه فرصت نشده  بیام و وبلاگمو اپ کنم

اما باز میبینم از لطف شما دوستای عزیزم کم نشده و باز همچنان بهم سر میزنید و

با گذاشتن کامنتاتون منو تشویق کردین باز به روز باشم

اما مشکلی که واسم پیش امده این که نمیدونم من چرا نمیتونم واستون کامنت بزارم

واسه همین خواستم تو همین پست از تک تک شما عزیزان تشکر کنم

از شهروز عزیز ،از داداش امیدم که امروز روز دامادیش بود و خیلی خیلی بهش تبریک میگم و واسش

ارزوی خوشبختی دارم

از سعید عزیز باید بگم که امدم وبت و داستان عشق خودتو خوندم خیلی جالب بود

از الی و پریوش عزیزم ممنونم

و همینطور سایه عزیز

سایه عزیز من شمارو اصلا یادم نرفته که بخوام به یاد بیارم جای شما دوست عزیز همیشه

تو قلب من هست و امیدوارم هر جا که هستی همیشه موفق باشی

و شما دادش محسن من شمارو هم همیشه یادم هست 

و بابای عزیزم

بابا جون خیلی دوست دارم نمیدونی وقتی میبینم بهم سر زدین چقد خوشحال میشم

بابای هر جا هستی بدون دخترت مرجان همیشه به یادته

ماهان عزیز ،بردیا جان و نویسنده وبلاگ فریادخاموش،

نویسنده وبلاگ نسیم دل

نویسنده وبلاگ★ஐMãňΞ ß Mãň ஐ★

و همینطور دوست عزیزم اقا محمد نویسنده وبلاگ بام ایران سیتی تشکر میکنم و

از خدا برای تک تک شما عزیزان بهترین هارو میخوام

و از دیگر دوستان عزیز که حضور ذهن نداشتم اسم ببرم از همه انها نیز تشکر میکنم

و همتونو دوســــــــــــــــــت دارمـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

برای همه باز بماند...

اما هنوز هم شب ها خودم را احوال- بوسی می کنم و

حسودی می کنم به پلیس بی وظیفه ی چهارراه که کمی شبیه من است

در ایستادگی هایش با دو ستاره که از شانه هایش طلوع کرده اند و

شماره ی پلاک تمامِ دخترانِ رُند را

رِندانه برای خودش می نویسد

زمستان را دست به سر می کرد،

و... امروز دیگر لباسهایم بدونِ مارک،

دنبالم نمی آیند!

کُشتن،

توانستن است!

هر چه باشد از دمپایی پلاستیکی که قاتل‌تَری!

سوسک هم نیستم که بترسی از شاخک‌هایم

حجمی هستم از هجوم دادها و بیدادها که شوخی شوخی،

شاخ در آورده‌ام.

که دور دنیا در هشتاد روز که هیچ

در هشتاد سیگار هم حسابی گشتن دارد

هرجا که بروی دیگر "هیچ" خانه ات می شود

و غربت، تنها در فرهنگ های لغت غریب ست.

ھمانگونه که حریصند...

در لمس اندام خسته ام...

روزت مبارک مرد من♥

جر زدی

قرارمان این نبود

تا با سوار کردن هر حقه ای برنده شوی

عهد کرده بودیم صادقانه

اگر تو باختی

من تا همیشه دیگر بازی نکنم

و اگر من باختم

تو همبازی دیگری انتخاب کنی

تو اما

بدون شک

بازنده ای

تو قبل از شروع بازی

هم بازی دیگری انتخاب کرده بودی...

پنجره باز می شود

پرده کنار می رود

چراغ روشن می شود

به خودم که می آیم

تمام این ساختمان

آواری می شود

راه گلویم را می بندد

 نه هضم می شود و نه بیرون می آید

تو اما تمام چراغ ها را خاموش می کنی

پرده ها را می کشی

پنجره هارا می بندی

غافل از آنکه روزی صاعقه می زند و مجبوری با آنچه پرده هارا کنار

 می زند کنار بیایی

 ترجیح میدهم چوپان باشم..

 همدیگر را جر بدهید!!!

 من نی میزنم...

در مدت هجر تو کشیدم

 هیهات ...

برای محض حرف زدنت

و برای تکیه کلامهایت

که نمی دانستی

فقط کلام تو نبود

من هم به آنها ...

تکیه داده بودم!

کـجـــا تـو را پـس انـداخـتـــه ام؟

نـشــــان بـه آن نـشــــان کـه خـنـــده ات "مـــن" است

و جـور اخـم هاتو  را پـیـشـــانـی ام مـی کـشـــد ،

حـالـــا زیــــر بار نـمـــی روی

امـا کـلـــه ات بـوی قـورمــــه سـبـزی ام را می دهـــد ،

حـق مـــادری هـم نـــدارم

حـتـــی بـه گـــردن عـلـفهــــایـی کـه دل نـداشـتــــم کـوتـاهـشــــــان کـنــم

شـیــــر لـحـظـــــه هـایـم حـلالــت

کـه لـحظـــه هایم را حـرام کــــردی،

خـونـمـــان را تـوی یـک  شـیـشــــه کـرده انـد

غـریـبـــگـی نکـــن

کـه در ماضـــی و مـضــــارعـم متـکلـم بـــوده ای

                                              وحــــــده

                                                  لا شـریـک  لـه .

پخش مستقیم

از کجایش مهم نیست ،

بنویس زنده است هر چند دلش گرفته باشد

تـو کـجــــا راه افـتـــاده ای؟

راه نـای رفتنت را نـــــدارد

هـمـیـــــن طـــور ســـنگــیــن کـه مــی روی

                                  بـمــــــان

هـمـــه دیـــده انـد

کـه کـســــی تـو را نـدیـــــده

وقـت بـرگـشتــــن .

با تو گریه می کنم 

انگار روی باد می نویسم 

میدونستم

نه تو حوصله برگشتن داشتی

و  نه من

که امروز... 

 چه فرقی داره؟! 

گاهی که لباس هاتو  می پوشم 

موهامو

از انتهای روزی که رفتی 

کوتاه می کنم 

انگار دلم گرفته باشد 

تا آخر هفته پیاده میرم

سایه‌ام تو بارون گم می شه 

خیس می شم

و  فردا دوباره میاد

باید برایت می‌نوشتم 

باران چه نسبتی با من داشت!

نه اینکه هیچ چیز این زندگی به دل آدم خوش نیاید، نه، ولی خیلی وقتها اتفاقات عنان از دست تو

 می گیرند و زندگی شبیه به دوئلی می شود که اگر نکشی کشته می شوی. پس شاید

خیلی هم عجیب نیست که تازگی ها آدم ها به نظرم عجیب و غریب شده اند و تا وقتی به

کارشان بیایی دندان نیششان کار می کند. و آن روز که تکه و پاره شدی روز آرامش توست.

چون رهایت می کنند و می روند. مثل خیلی از دوستان عزیزی که جای پایشان هر چه

می کنیم از روی صورتمان نمی رود.

تحويل سال نو، بی تو، بدون تو:
تکرار سالای تاريکِ پشتِ سر...
سالايی که تو شون از تو اثر نبود،
نه يه نشونی و نه خط و نه خبر!

يه ماهی قرمزه مُرده رو آبِ تنگ،
که خواب آخرش يخ بسته تو چشاش...
يه سبزه ی کچل تو کاسه ی سفال،
که گندمی شدن رؤيا شده براش...

يه دسته سنبله پژمرده ی بنفش،
با چند تا سکه ی ده شاهیِ سياه؛
يه ساعت خراب که کل زندگيش،
وقتو نشون داده، اما به اشتباه...

اين سفره ی منه وقتی تو غايبی،
وقتی که سال نو يه شوخيه برام!
وقتی که پشت هر زنگ تلفنی،
دنبال ردتم... تنها تو رو می خوام...

اين سفره ی منه، تو قحطی چشات،
وقتی که دور دور از خلوت منی؛
وقتی که لااقل واسه گذشته ها
يادم نمی کنی، زنگی نمی زنی...

دور از تو سال من، روزاش پر از غمه،
روزايی که توشون از تو نشونه نيست!
دور از تو سال نو، از کهنه بدتره،
اين سفره خاليه، اين خونه خونه نيست!

من پای سفره ام، اين سفره ی سياه،
تو هم کنارِ يه سفره پر از بهار...
عيدت مبارک و سالت پر از خوشی!
يک بارم عيدو به تقويم من بيار!

ب.ن:سال جدیدو به همه شما دوستان عزیز تبریک میگم

حالا که فرقی نمی کنه

کنارت ایستاده باشم

یا نه

بذار همه چیزو از وسط قیچی کنم

تا تو ...

در نیمی باشی و

من...

در نیمی دیگر

راستي يه سوال...

با دستی که

روی شونت جا گذاشته ام

                                        چه می کنی!!!!!؟

تو نیستی

اما من برایت چای می­ریزم

دیروز هم

نبودی که برایت بلیط سینما گرفتم

دوست داری بخند

دوست داری گریه کن

و یا دوست داری

مثل آینه مبهوت باش

مبهوت من و دنیای کوچکم

دیگر چه فرق می­کند

باشی یا نباشی

من با تو زندگی می­کنم

میدونم که

میدونی چرا....!